Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Λαμπάδων συνέχεια



Η Ανάσταση είναι πλέον σε απόσταση αναπνοής και εγώ τρέχω τελευταία στιγμή να φτιάξω λαμπάδες και για άλλα αγαπημένα πρόσωπα -πέραν των βαφτιστηριών- μιας και πριν δεν υπήρχε χρόνος. 

Έφτιαξα μια νεράιδα (δε θα πω Tinkerbell, γιατί δε θυμίζει και πολύ αυτή της Disney) κλέβοντας την ιδέα από εδώ. Στόλισα με αυτή τη λαμπάδα της ανιψιάς μου. Ήταν μαζί με ένα πολύ ωραίο παιχνιδάκι που της πήρε η νονά της μετά από παραγγελία της μικρής -ούτε καν τρίχρονης- τσαούσας. Το παιχνίδι έφυγε, το κερί έμεινε σκέτο κ.λ.π. 


Οι υπόλοιπες είναι για ενήλικες. Ρίξτε μια ματιά.
Με δαχτυλίδι

Με τσόχινη κλειδοθήκη
Με καραμελίτσες-σοκολατάκια

Με το minion Carl (και ναι, είναι για τον καλό μου)



Με θαλασσόξυλο και αστερία
Καλό Πάσχα σε όλους!!!

Ως την επόμενη ανάρτηση... καλά να περνάτε!

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Πασχαλινά αυγά

Εδώ και χρόνια προβληματιζόμουν αρκετά για την ποιότητα και την καταλληλότητα των βαφών για τα πασχαλινά αυγά. Δεν είναι και ό,τι καλύτερο να τρως ένα αυγό που έχει περάσει από βαφή.

Προσπάθησα να βάψω αυγά με υλικά από τη φύση, παντζάρια, σπανάκι, φύλλα από κρεμμύδι. Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό. Απορώ με τις φωτογραφίες που βλέπω κατά καιρούς σε διάφορα sites.

Η λύση βρέθηκε στο ψυγείο και το ντουλάπι μου. Ακολουθώντας αυτές τις οδηγίες, έφτιαξα πριν τρία χρόνια τα πιο όμορφα αυγά που έχω ποτέ "βάψει" και τα πιο αθώα, μιας και δεν περνάνε από βαφή. Άσε που γίνονται τόσο σκληρά, που κανείς δεν μπορεί να αναμετρηθεί μαζί μου στο τσούγκρισμα.

Έτσι έκανα και φέτος.



Καλό Πάσχα σε όλους!

Ως την επόμενη ανάρτηση (που δεν αργεί)... καλά να περνάτε!


Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Δαχτυλίδια με υγρό γυαλί

Το υγρό γυαλί το έχω ξαναχρησιμοποιήσει. Δεν είναι δύσκολο, απλά θέλει λίγη προσοχή.

Έφτιαξα λοιπόν πάλι δύο δαχτυλιδάκια, ένα για εμένα και ένα για μια φίλη. Στο δικό μου είναι η αδυναμία μου, η ανιψιά μου, και στης φίλης μου το "Φιλί" του Gustav Klimt, πίνακας που έχω χρησιμοποιήσει και στο παρελθόν για δαχτυλίδι. 

 

Ως την επόμενη ανάρτηση... καλά να περνάτε!

Minion για τη λαμπάδα του Άγγελου

Όταν είδα πρώτη φορά την ταινία "Despicable me" είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ με τα minions, που έλεγα ότι σίγουρα κάτι θα κάνω κάποια στιγμή με αυτά. Ήταν γλυκά, συμπαθητικά και αστεία. Και μετά το ξέχασα...

Ήρθε η δεύτερη ταινία και ξαφνικά τα minions έγιναν μόδα. Κουκλάκια, θήκες για κινητά ακόμα και μασκαράδες. Μα είναι δυνατόν; Αφού την είχα την ιδέα πριν, γιατί δεν την αξιοποίησα, εεεεε; 

Ακόμα κι έτσι, βρήκα την ευκαιρία και έφτιαξα ένα τσόχινο για τη λαμπάδα του Άγγελου. Η λαμπάδα βέβαια -κατόπιν παραγγελίας- ήταν μία από αυτές τις διαφημιζόμενες (μην τα ξαναλέμε, εγώ αυτές τις μισώ). 

Και πάλι με βαριά καρδιά και καημό μεγάλο αγοράσαμε μία λαμπάδα που εμείς δε συμφωνούσαμε. Εύλογα θα πει κάποιος "Γιατί την πήρες τότε;" Έλα ντε... γιατί; Μάλλον για να μη δω την απογοήτευση ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του όπως είχε γίνει πέρσι, που η πρώτη αντίδραση ήταν αποθαρρυντική. Τελικά βέβαια, κατόπιν εορτής, η λαμπάδα του άρεσε, αλλά εγώ ήδη είχα περάσει στεναχώρια που κατά κάποιο τρόπο "τον απογοήτευσα". 

Φέτος λοιπόν αγνοώντας και βάζοντας στην άκρη τα δικά μας "πιστεύω" πήγαμε μαζί και πήρε τη λαμπάδα που ήθελε ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε, μέχρι που είδε τη λαμπάδα του αδερφού του. Αυτό όμως είναι ένα άλλο θέμα που καλύτερα να μην το ανοίξουμε τώρα. 

Ως γνωστόν το κερί ήταν σκέτο με ένα αυτοκόλλητο. Ήρθαμε μετά τα ψώνια στο σπίτι και το στολίσαμε με το κατιτίς που είχα φτιάξει. Δείτε λοιπόν πώς έγινε...

Ο Άγγελος με πράσινο μαλλί. Ο κομμωτής βλέπετε είναι λίγο προχωρημένος.


Ας ελπίσουμε ότι του χρόνου θα καταφέρουμε να ευχαριστηθούμε όλοι την αγορά της λαμπάδας.

Ως την επόμενη ανάρτηση... καλά να περνάτε!


Δευτέρα, 14 Απριλίου 2014

Name banner για τη λαμπάδα της Μαριχρύσας

Long time, no see...

Οι αναρτήσεις όλο και αραιώνουν. Η αλήθεια είναι ότι για πολλούς και διάφορους λόγους δεν υπήρχε χρόνος, ούτε και διάθεση για να ασχοληθώ με αυτό το blog. Έλα όμως που φτάνει το Πάσχα (ευτυχώς που υπάρχουν οι γιορτές!) και βρήκα λίγο χρόνο (και διάθεση) να γράψω κάτι.

Η αφορμή ήταν η λαμπάδα για τη βαφτιστήρα. `Εχω ξαναπεί ότι η λαμπάδα πέφτει σε εμάς χρόνο παρά χρόνο, καθώς υπάρχουν και άλλοι νονοί. Φέτος λοιπόν είναι η σειρά μας και αποφασίσαμε να πάρουμε στη μικρή αυτό ακριβώς που ήθελε. Μια "λαμπάδα-κονσέρβα" όπως τις αποκαλώ.

Με βαριά καρδιά και καημό μεγάλο, πήγαμε και αγοράσαμε ένα τεράστιο κουτί, που είχε μέσα ένα κινητό και ένα ρολόι της Minnie καθώς και ένα σκέτο φούξια κερί με ένα κακόγουστο αυτοκόλλητο πάνω. Το υπόλοιπο κουτί... αέρας κοπανιστός.

Πόσο να αντέξω η άμοιρη; Ε, δεν άντεξα και έβαλα το χεράκι μου να μεταμορφώσω το κερί. Έμεινα πιστή στο θέμα και έφτιαξα ένα τσόχινο κρεμαστό banner με το όνομά της. Ιδού...




 Ως την επόμενη ανάρτηση... καλά να περνάτε!